Waarom TEEF?

Veel mensen vragen mij: ‘Joortje, is die Teef nou echt nodig?’

‘Zo praat je niet over mijn Bep,’ zeg ik. ‘Bovendien moet ik toch érgens wonen.’

‘Nee, we bedoelen dat online prutsmagazine, de TEEF.’

Aha, de TEEF! Welzeker, mensen. Tijdschrift TEEF is razend hard nodig. En ik zal u vertellen waarom.

Lees verder

Gedichten

beginnend dichter 

een reiskostenvergoeding zit er niet in

wel ligt de locatie handig aan het spoor

een witbetegeld vroeger abattoir

zonder plinten met een goot voor bloed

een rochelende toehoorder vindt

een groene hoestpastille in zijn shag

plukt er omstandig twintig draadjes af

terwijl hij vrolijk verder blaft

‘ik ben het citroenmannetje!’

Lees verder

Interview Michiel Lieuwma

A.L. Speyerbach spreekt met theatermaker, schrijver en podcaster Michiel Lieuwma. Over het afbrokkelen der instituties, kunst, cancel culture, Amsterdamse censuur en de valkuilen van het kunstenaarschap.

“Op een dood spoor zitten is iets wat bij kunstenaarschap hoort.”

“Ik ben niet bezig met verwachtingen, ik ben bezig met wat ik zelf wil maken.”

Lees verder

Vleugels en pantsers

In het Duits klinkt de naam als een scheldwoord, in het Engels als een smerig insect dat over een boterkuipje kruipt, in het Frans als drie kussen in de lucht. Het fladdert, in het Frans, maar ook in het Nederlands, vooral in het Nederlands, laten we ons eigen woord niet miskennen; in beide talen is elke associatie met een verleden als veelvraat of plaag ver weg. Spreek het uit: vlinder, durf het uit te spreken zonder je een klein meisje te wanen. (Vraag je af: wat is er eigenlijk mis met je een klein meisje wanen?)

Lees verder

Tuinpad (Ouverture)

Ah, daar ben je, kom verder… verder, waar bleef je toch, ik heb op je gewacht, steeds maar hoopte ik dat je kwam, dat je wist waar je me kon vinden, dat je wist dat we bij elkaar horen… sorry dat ik zo overdreven vrolijk klink, dat ik voor je uit huppel – ik kan er niets aan doen, je laat me weer zingen, nu je eindelijk hier bent… voor wie wacht lijkt het bestaan zinloos, en nu ik iets voor je kan betekenen, voel ik de tintelingen door mijn lijf golven en jij voelt hoe ik je bijna aanraak, met het zijdezachte groen van mijn jurk, met de subtiele hints van magnolia, hyacint, winterjasmijn waarin ik me gehuld heb, met de puntjes van mijn i’s… kom, loop met me mee, kom dan toch…

Lees verder

Aannames

Jaren geleden ben ik verhuisd naar een dorp, een hechte gemeenschap, nog wel, zoals dat in dit geval heel treffend heet, onder de rook van mijn geboortestad. Bij de juiste windrichting ruik je de industrie uit het havengebied, hoor je flarden bedrijvigheid. Het geknars en gepiep van de hijskranen, hun skeletten zuchtend onder de zware lasten die in of uit de boten moeten worden getild. Het is me vaak net zo lief als de lucht van de velden, het getjilp van de vogels, een kalme ochtendmist.

Lees verder